Навіны Аналітыка

«Адкінуць ілюзіі і пачаць з сябе»

«Адкінуць ілюзіі і пачаць з сябе»

3237 Праглядаў Гомель
Каардынатар Руху «За Свабоду» Гомельшчыны Пётр Кузняцоў у сваім блогу на «Беларускім партызане» аналізуе сітуацыю, у якой апынулася наша грамадства і разважае над тым, што трэба зрабіць для станаўлення свабоднай і незалежнай беларускай дзяржавы.

Вось мы трошкі адышлі ад святаў і з упэўненасцю, хтосьці з большай, хтосьці з меншай, ўступілі, нарэшце, у 2013 год.

Можа, дадзены матэрыял крыху спазніўся, бо, у рэшце рэшт, вынікі прынята падводзіць ў канцы гэтага года, а не ў пачатку наступнага. Але я не збіраюся падводзіць вынікі 2012, хоць так і можа здацца на нейкі момант. Я хачу сказаць пару слоў пра тое, як мы ўбачылі гэтыя вынікі, і з гэтага пункту гледжання, усё цалкам своечасова: бо гэта "ўбачылі" трэба было ўсё прачытаць, што я, цалкам добрасумленна, і зрабіў.

Агульная адчуванне такое, што мы знаходзімся ў палоне нейкіх міфаў і ілюзій.

Шматлікія аналітыкі, як палітычныя, так і эканамічныя, казалі пра тое, што Беларусі ў 2013 годзе давядзецца цяжка, што ў 2012 годзе ніякіх эканамічных рашэнняў прынята не было, таму і ў эканоміцы, і ў палітыцы нас чакае маса праблем. Трэба знайсці грошы, а калі іх не знайсці, то прыйдзецца кіруючаму рэжыму здаваць паціху суверэнітэт, незалежнасць. І ад гэтага трэба адштурхоўвацца не толькі вярхушцы, але і дэмакратычным сілам: крызіс ідзе і ідзе ён па ўсіх франтах.

Шмат гаворыцца пра тое, што спаўзанне ў "пастку Крамля" непазбежна, але і Крэмль нікуды не дзенецца, паколькі Пуцін будзе вымушаны фінансаваць інтэграцыйны праект адзінай эканамічнай прасторы.

На гэтай глебе можна збудаваць 1000 стратэгій паводзін, як для ўладаў, так і для апазіцыі, але самы галоўны вынік – гэта не вынік нейкага года, гэта вынік шматгадовай палітыкі Беларусі, дакладней – яе поўнай адсутнасці.

Галоўнае на сённяшні дзень заключаецца ў тым, што, паводле статыстычных дадзеных, якія агучыў, калі не памыляюся, Заіка, 48% валютнай выручкі краіны прыносяць 2 нафтаперапрацоўчых прадпрыемствы, Наваполацкі і Мазырскі НПЗ.

Калі дадаць сюды "Беларуськалій", то можна смела казаць пра тое, што іншы прамысловасці ў Беларусі няма. Калі ўспомніць аб узроўні развіцця нашага сектара паслуг, турызму, фінансавага рынку, то можна яшчэ смялей казаць пра тое, што галоўны наш вынік складаецца ў поўнай адсутнасці эканомікі як такой.

Вар'яцкая рэнтабельнасць НПЗ заснавана ў першую чаргу на танных расейскіх пастаўках, і гэта – "навіна ад капітана Відавочнасць". Але на гэтую навіну можна глядзець з розных кутоў. Правільны палягае ў тым, што сёння ў Беларусі проста няма эканомікі, а будзе заўтра што, ці не будзе, залежыць ад таго, наколькі ў "ручным рэжыме" вырашацца пытанні паставак нафты на ўзроўні ўсяго двух, не самых паслядоўных на свеце людзей .

Гэта азначае поўную і татальную залежнасць: Беларусі – ад Пуціна, а беларусаў, грамадства – ад Лукашэнкі і яго ўмення "развесці" расійскае кіраўніцтва.

Усведамленне гэтага простага факту адкрывае перад намі дастаткова непрыемную карціну.

Сама па сабе Беларусь сёння пракарміць сябе не ў стане: яе кормяць 3 прадпрыемствы, 2 з якіх кормяцца з Расіі. Паколькі сам народ не ў стане распараджацца гэтымі прадпрыемствамі (распараджаецца імі "прэзідэнт", якога ў нас у краіне, як вядома, не выбіраюць), то можна спакойна гаварыць аб тым, што мы знаходзімся ў нармальным такім рабстве. Гэта значыць, па ўказцы нешта вырабляем, а па ўзроўні жыцця самі ад сябе не залежым – ямо, што даюць. Пры тым, што "ўказка" часцей за ўсё неэфектыўная, самі па сабе, сваёй працай, свой дабрабыт павысіць мы таксама не можам.

Як так здарылася? Няўжо правы крамлёўскі вяшчальнік Суздальцаў у тым, што Беларусь – нахлебніца, і, маўляў, Расія дае падтрымку, пры тым, не Лукашэнка, а самому брацкаму беларускаму народу, які ў ёй так мае патрэбу?

Суздальцаў, вядома ж, хлусіць. Расія дае падтрымку менавіта Лукашэнку. Наконт Украіны ў першай, калі трэба, рыторыка не менш "братэрская", а, між тым, вуглевадароды Кіеў купляе даражэй за ўсіх у Еўропе, і ніякія разважанні пра "братэрскасць" тут не дзейнічаюць.

Расія дае гэтую падтрымку Лукашэнкі ўжо вельмі шмат гадоў проста таму, што выдатна разумее: ён – турэмны наглядчык. Гэтай падтрымкай можа толькі загубіць краіну, але ні ў якім разе не мадэрнізаваць, не развіваць, не ўзмацняць.

Паўтара дзясятка гадоў "нафтавай іголкі" – і ўсё ў парадку: ніхто нікуды не дзенецца. Краіне не трэба "спаўзаць у пастку Крамля" – яна ўжо ў такой пастцы, з якой выбірацца прыйдзецца дзясяткі гадоў. У краіне няма эканомікі, краіна існуе ласкаю Пуціна. А ўменне Лукашэнкі "разводзіць"? Ах, пакіньце...

Навошта казаць пра тое, што "Пуцін падтрымае, таму што ён фінансуе інтэграцыйны праект АЭП", "Лукашэнка згуляе на поле інтэграцыі" і т. п., калі і раней, і да АЭП, сапраўды таксама ліўся сюды танны нафтавай наркотык, і таксама будзе ліцца і далей?

Цалкам незалежна ад таго, ці быў ва ўладзе Кебіч, ці прыйшоў Лукашэнка, Расія заўсёды накіроўвала сюды велізарны струмень халявы, і так, безумоўна, будзе і далей.

Толькі вось мэта гэтай халявы не ў тым, каб падтрымаць братэрскі народ. Мэта гэтага ўсяго – разбэшчванне і ўсталяванне татальнага кантролю над паралізаваным грамадствам, якія не маюць эканомікі.

Краіна залежыць ад работы 3 прадпрыемстваў, якімі кіруе Лукашэнка, а Лукашэнка залежыць ад Пуціна, які дае больш ці менш нафты.

Гэтай схемай яны не падтрымліваюць народ. Гэтай схемай яны купляюць права Лукашэнка кіраваць бездапаможнай масай людзей, і права Пуціна кіраваць Лукашэнка.

Народ на гэтым фоне – масоўка, якая патрабуе хлеба і відовішчаў, і ў мінімальнай колькасці – каб не здохлі і не ўзбунтаваліся – атрымоўвае і тое, і гэта.

Калі не ўдавацца ў непатрэбныя дэталі, то перад намі цалкам сабе поўная карціна катастрафічнага становішча нашай краіны і нашага з вамі – у самым нізе і ў поўнай залежнасці, і ніякага палітычнага альбо эканамічнага рашэння сітуацыі, якая склалася проста не існуе. Пакуль людзі будуць чакаць, што яны могуць атрымаць нешта ад дзяржавы / якой кіруе Лукашэнка /, яны заўсёды будуць знаходзіцца ў гэтым бездапаможным стане. А Лукашэнка, у сваю чаргу, будзе ўсемагутным перад гэтымі бездапаможнымі людзьмі, але цалкам безабаронны перад Крамлём.

Можа быць, гэта таксама – частка сцэнара? Улічвае асабістыя, індывідуальныя якасці начальніка Беларусі? У рэшце рэшт, калгас свой "Гарадзец" ён калісьці да ручкі паспяхова давёў, і ў стваральным плане на яго разлічваць не прыходзіцца. Але ж турэмным наглядчыкам ён таксама быў? Чым не расклад для рускіх "карміцеляў": вырашаюць яны, а ён – прыглядае?

Зрэшты, далоў канспіралогію – такія рэчы часта здараюцца і самі.

Але ці магчыма гэтаму становішчу рэчаў штосьці супрацьпаставіць? Магчыма, хоць і вельмі цяжка.

Мы станем па-сапраўднаму незалежнымі і свабоднымі толькі тады, калі навучымся карміць сябе самі. Тады мы зможам гучна казаць самі за сябе і не азірацца на размеркавальнікаў валютнай выручкі трох краінаўтвараючых прадпрыемстваў.

Першая і самая галоўная задача, якую кожны павінен вырашыць сам за сябе: стаць не часткай масоўкі, а моцнай духам асобай.

Нашу незалежнасць мы выратуем толькі ў тым выпадку, калі самі станем незалежнымі эканамічна і духоўна. Калі навучымся працаваць самі на сябе, і калі здолеем кансалідавана адстойваць свае інтарэсы, як сапраўдная грамадзянская супольнасць.

У кожнага з нас будзе свой індывідуальны шлях. У кагосьці больш яркі, у кагосьці больш гучны, у кагосьці больш эфектыўны і хуткі...

Але калі мы хочам выратаваць нашу краіну ад ператварэння ў хлеў, а нашым дзецям забяспечыць будучыню лепшую, чым будучыню утрыманцаў і нахлебнікаў, якія залежаць ад ласкі наглядчыка, мы павінны пачынаць ужо сёння, прама зараз і прама з сябе.

Як раз і год пачаўся – новы...

Каментары наведвальнікаў

Імя: не абавязкова
E-mail: не абавязкова
Каментар:
    спіс каментароў пусты

Апошнія навіны